• POLUB MNIE

FACE TO FACE

„Face to face with the world – lekcje online ze światem”

Od początku roku szkolnego 2019/2020 rozpoczęliśmy nową edukacyjną przygodę. Wraz z Agnieszką Zacharską nawiązałyśmy kontakt z fundacją „Face to face with the world”, która zajmuje się realizacją kilku projektów. W ramach programów fundacji można kontaktować się z placówkami edukacyjnymi z krajów Afryki i Azji. Fundacja ta zajmuje się pomocą dla dzieci z krajów, gdzie nie istnieje żadne wsparcie socjalne. Została założona przez Polkę, nauczycielkę języka polskiego z Gliwic, Annę Horę Lis. Fundacja zajmuje się kilkoma programami, nasza nowodworska szkoła przystąpiła do jednego z nich.

Nasi uczniowie, dzięki udziałowi w programie, zawierają przyjaźnie i realizują przyjaźń on-line ze szkołami w Afryce i Azji. Projekt jest realizowany w roku szkolnym. Polega na tym, że kontaktujemy się poprzez Internet  i poznajemy się nawzajem. Nasza szkoła nawiązała współpracę z placówką z Ugandy, w Kigandzie. Uczniowie poznają swoich rówieśników, dzięki wymianie zdjęć, wiadomości oraz tego, co budzi największe emocje – czyli lekcji online, kiedy łączymy się w czasie rzeczywistym i rozmawiamy z użyciem opcji video.

Uczniowie SP2 w Nowym Dworze Gdańskim dzięki lekcjom on-line rozwijają wrażliwość na różnorodność innych kultur, poznają różne systemy wartości, sytuację, gdzie możliwość chodzenia do szkoły to przywilej. Widzimy, w jakich warunkach uczą się dzieci w Ugandzie.

Takie lekcje umożliwiają rozwój wielu ważnych kompetencji, takich jak: swobodne posługiwanie się językiem obcym i bezpieczne korzystanie z Internetu, zachęcanie do zaangażowania społecznego,  kształtowanie u uczniów postaw etycznych, wrażliwości na potrzeby i krzywdę innych, wiedzy o kulturze i sytuacji rówieśników w innych krajach, przygotowanie uczniów do samodzielnego podejmowania decyzji, logicznego myślenia, przełamania bariery językowej.

Poza lekcjami online utrzymujemy stały kontakt za pomocą jednego z komunikatorów internetowych z Henrym Mirembe – dyrektorem Good Hope Children’s Centre w Ugandzie. Jest to wspaniały sposób na poznanie z pierwszej ręki realiów życia codziennego w afrykańskiej wiosce. Komunikatywność, otwartość i ciekawość świata dyrektora ugandyjskiej placówki pozwalają na uzyskiwanie szczegółowych informacji oraz dzielenie się wiedzą dotyczącą między innymi: systemu edukacji, zwyczajów,kuchni oraz pogody.

Ciekawość niespotykanych w Afryce zjawisk atmosferycznych i  przyrodniczych wywołały emocje u uczniów ugandyjskiej szkoły. Całkowicie odmienne warunki atmosferyczne, zmiany pór rok, liście spadające z drzew, a przede wszystkim śnieg, którego zdjęcia i precyzyjny opis powstawania wysłaliśmy, wzbudziły wielkie zainteresowanie. Podobnie było z informacją dotyczącą zmiany czasu na zimowy oraz dużych różnic pomiędzy godzinami wschodów i zachodów słońca w poszczególnych porach roku.

Dzięki korespondowaniu z panem Henrym dowiedzieliśmy się, że uczniowie w Ugandzie zdobywają wiedzę z pięciu przedmiotów, a najmłodsi uczniowie w jego szkole mają dwa lata. Językiem oficjalnym jest język angielski, lecz na co dzień mieszkańcy Kigandy porozumiewają się w języku Luganda. Najczęściej spożywane jedzenie to maniok, ziemniaki, ryż, banany, fasola oraz posho, czyli potrawa sporządzana z mąki kukurydzianej wymieszanej z wodą.

Dowiedzieliśmy się też, że dzieci w Ugandzie mają wakacje trzy razy do roku. Jednak za każdym razem jest to dość krótka przerwa, np. od 8 grudnia do 10 stycznia. Na zakończenie zajęć dzieci z Ugandy zdają egzaminy, między innymi z matematyki, w języku angielskim. Przygotowania do zakończenia roku szkolnego, który miał miejsce 8 grudnia, to zapewnienie posiłku dla wszystkich uczniów i gości oraz przygotowanie części artystycznej, zupełnie innej niż w polskiej szkole.  Codzienność w szkole bardzo różni się od naszej. Oprócz zajęć dydaktycznych uczniowie musza zapewnić sobie jedzenie, ponieważ szkoła ma charakter placówki z internatem, a także sierocińca. Uczęszcza do niej 400 uczniów, z czego około 30 to sieroty, dla których szkoła jest jedynym domem. Uczniowie klas siódmych są bardzo obciążeni materiałem, więc śpią po około cztery godziny na dobę, od rana do wieczora zaś uczestniczą w zajęciach.Siódma klasy kończy edukację podstawową, więc nauczyciele pracują z tymi uczniami dużo więcej, aby pomóc im uzyskać sukcesy podczas egzaminów końcowych i umożliwić dalszą edukację. Edukacja, znajomość języka angielskiego, to szansa na lepszy byt w dorosłym życiu.

Wartość projektowych działań jest dla nas nie do przecenienia. Pozwala na pokazanie jak ubóstwo czy brak dostępu do edukacji wpływa na życie dzieci na świecie. Umożliwia kształtowanie wśród dzieci i młodzieży postawy zaangażowania społecznego, dzięki nawiązaniu przyjaźni międzynarodowej.
Pomaga uwrażliwiać na problemy i sytuację życiową innych, poznawać różne kultury, tradycje, nawiązywać przyjaźnie, uczy poszanowanie pokoju i szacunku do drugiego człowieka, motywuje do nauki języka obcego i pokazuje, jak wspaniale można  wykorzystywać w edukacji możliwości Internetu. Dzięki takiemu działaniu możemy bezpiecznie poznawać historie ludzi żyjących na tym samym świecie, co my, ale w diametralnie różnych realiach; wyznających tę samą religię, ale celebrujących zupełnie inne obyczaje.

Uganda graniczy z Kenią, Sudanem Południowym, Demokratyczną Republiką Konga, Rwandą i Tanzanią. Jest krajem w Afryce Wschodniej. Znajduje się w regionie Wielkich Jezior Afryki. Jest to jeden z najbiedniejszych krajów świata, ma około 34 milionów obywateli przy  obszarze mniejszym do Polski. Większość ludności żyje tam w ubóstwie, pracując w polu. Do atrakcji turystycznych należy bogactwo przyrody w parkach narodowych. Żyją tam goryle, różne odmiany motyli i wiele gatunków ptaków. Ponad 80% obywateli to chrześcijanie.

W Ugandzie inaczej celebrowane są Święta Bożego Narodzenia. Poniżej filmik ilustrujący scenkę z życia z dnia 24 grudnia 2019 roku. To Pork Day – inaczej Dzień Uboju Świń i Krów. Boże Narodzenie to czas modlitwy i jedzenia mięsa.

Komentarze są wyłączone.